Κύριοι, μην βρίζετε τον κύριο υπουργό διότι την δουλειά του κάνει και αυτός.>>Το ζήτημα είναι πώς και αυτός έχει ευθύνες όπως και οι προηγούμενοι στην θέση του αλλά και τα κόοματα εξουσίας για την βία που επικρατεί. Είναι δέσμιοι των επιλογών τους και ένας διαλογος μαζί τους στα έδρανα της βουλής είναι αντίστοιχης αξίας με έναν διάλογο καφενείου για τις τακτικές του στρατού στο ΙΡΑΚ. Κανένα κεφάλι δεν θα επουλωθωθεί ΄΄η θα πονάει λιγότερο από την ομιλία της κας Διώτη. Θα συμφωνήσω και γώ κε κάποιους απόεδώ ότι ο συν συριζα και γω δεν ξερω τι έχω μπερδευτεί, του δίδεται μια καλή ευκαιρεία να πάρει ένα κομμάτι κόσμου, πολύ δυναμικό και μαχητικό. Ο παπουτσής του έστρωσε την μπάλλα, άμα την χάσει και αυτήν τον φορά τότε ή πολλοί χαζοί είναι ή έχει απόλυτο δίκιο το ΚΚΕ Σε αυτό το σημείο θέλω να αναφερθώ στις τεράστιες ευθύνες συλόγων και κομματικών σχηματισμών οι οποίοι δεν προστατεύουν τον κόσμο. Ωρεςώρες αναρωτιέμαι όταν αφήνουν να εκτυλιχτει μια κατάσταση με βία ποιοι κερδίζο...
Αποφάσισα μια ωραίαν αυγή να καταγράφω τις σκέψεις μου (και όχι μόνο) και κάποια μεσάνυχτα δημιούργησα και αυτο το ιστιολόγιο ή μπλογκκκκ. Ας ελπίσουμε πώς και άλλοι θα διαβάσουν αυτά που γράφω, άλλοι θα συμφωνήσουν, άλλοι θα βρίσουν, άλλοι θα αγανακτήσουν και άλλοι θα αδιαφορήσουν ίσως και μερικοί τα ξύσουν (τα μολύβια εννοώ) Αυτάααα...
Ας εξηγησω τι βλέπουμε σε αυτες τις εικόνες και μια μικρη συσχετιζόμενη ιστορία. Τόπος: Αθήνα, γωνία Πανεπιστημίου και Αμερικής Χρόνος: 22/3/17 και από ώρες 16:30 έως 15:30 Τι βλέπουμ; Αυτο που ακουμπαει στις πλάκες του πεζοδρομίου ειναι το κεφάλι ενός ανθρώπου, μια καθημερινή απόγευμα στο πολυσύχναστο κέντρο της Αθήνας. Και η ιστορία αρχίζει Κατεβαίνω με την μοτοσυκλέτα την Πανεπιστημίου και εκεί που κάνω δεξιά στην Αμερικής η άκρη του ματιού μου πιάνει αυτό το θέαμα που απεικονίζεται στις φωτογραφίες. Οπα λέω τι γίνεται εδώ, κάνω τον κύκλο από Ακαδημίας - Λ, Βασ, Σοφίας - Πανεπιστημίου (που θα πήρε κανά τρίλεπτο με φανάρια και κίνηση) και ξανααντικρίζω το ίδιο θέαμα. Εναν άνθρωπο κατάχαμα, περαστικοί να περνάνε δίπλα του αδιάφοροι και ενα πλαστικό ποτήρι μπροστά στο πρόσωπο του. Σταματάω επί Αμερικής έτσι ώστε να έχω εικόνα απο τον καθρέπτη της μηχανής κάνοντας τον αδιάφορο και μιλώντας στο κινητό έτσι για το ξεκάρφωμα. Περνάει κανα δεκάλεπτο (ευκαιρεία για κουβέντα μ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου